چندي پيش يكي از دوستان از من پرسيد كه آيا در سايت "اوركات" عضو هستم يا نه؛

دقيقا متوجه منظورش نشدم كه چرا اين سوال را مي پرسد اما بعد كه فهميد من در اين سايت و يا هيچ كدام از سايتهاي مشابه عضو نيستم، گفت كه در "اوركات" دو عضو با نام و عكس من ديده است.

جالب است؛ دشمناني كه از عهده جواب منطقي به مطالب و گاهي تحليل هاي اين سرباز كوچك بر نمي آيند به چه عقده گشايي هاي مذبوحانه اي روي آورده اند !

اين دو عضو جعلي "اوركات" كه قصد دارند اينگونه القا كنند كه من (حامد طالبي) صاحب آن دو صفحه هستم، در قسمت معرفي آن دو صفحه ي جعلي از زبان من به دروغ نوشته اند : دين = بهايي ؛ كتاب = آيات شيطاني؛ محل سكونت = كابل ؛ و چيزهاي ديگري از اين دست...

اين افراد كه هنوز نمي دانم چه كساني هستند، از تصاوير من كه قبلا خودم در وبلاگم قرار داده بودم براي رسيدن به مقصودشان استفاده كرده اند، غافل از آنكه " مكروا و مكرالله والله خيرالماكرين"

دوستاني كه علاقمند هستند، مي توانند نوع ديگري از برخي عقده گشايي ها و فحاشي ها را در كامنت هاي مطلب گذشته بخوانند تا به خوبي متوجه نوع انديشه و كردار مدعيان دموكراسي و آزادي دروغين شوند.

** دو نكته : اول اين كه دوستان توجه كنند من در هيچ سايت گروهي همانند اوركات، ايركات يا امثالهم عضويت ندارم  و اين دو صفحه كه تصاويرش را نيز در اين مطلب قرار دادم كاملا جعلي است و براي تخريب اين بنده حقير ساخته شده است.

دوم اين كه در مورد امتناع رئيس جمهور از حضور در يك مجلس رقص و در پاسخ به برخي اظهارنظرهايي كه در قالب كامنت يا ايميل مطرح شده پاسخ هاي مستدلي دارم. البته يكي از دوستان به نام "س.ش.س" دو بار به برخي ابهامات پاسخ گفت ولي خودم نيز حرفهاي زيادي دارم كه قطعا مطرح خواهم كرد.

يا حق

اما در شب برگزاری اجلاس رسمی سران که در شانگهای برگزار شد رئیس جمهور کشورمان اقدامی زیرکانه و در خور شان انجام داد که کسی آن را نقل نکرد.

پس از برگزاری نشست رسمی اعضای دائم و ناظر اجلاس شانگهای که صبح روز پنج شنبه برگزار شد، در شب همان روز مجلس رقص و آوازی با حضور رقاص و رقاصه هایی از کشورهای شرکت کننده در این اجلاس انجام شد که از روسای جمهور و همسران آنان، از جمله دکتر احمدی نژاد در این جلسه دعوت شد.

برخی آقایان اصرار می کردند که این یک مجلس جشن عادی است و فقط مقداری حرکات موزون سنتی در آن انجام می شود و اگر دکتر احمدی نژاد در آن شرکت نکند، به میزبان بی احترامی می شود.

اما رئیس جمهور که برخلاف سایر روسای جمهور با هزینه بیت المال همسرش را با خود همسفر نمی کند، در حرکتی مقتدرانه علی رغم همه اصرارها در این مجلس حضور نیافت.

این مراسم به صورت مستقیم از تلویزیون چین پخش شد و تقدیر همراهان رئیس جمهور از دکتر احمدی نژاد به خاطر این اقدام افزون گشت، چون رقاصه ها با پوشش هایی که هرگز نمی شد به ان لباس گفت، شروع به نواختن و رقص کردند.

در این مراسم روسای جمهوری کشورهایی همچون چین، روسیه،افغانستان، پاکستان، تاجیکستان، قرقیزستان و قزاقستان به همراه همسرانشان حضور داشتند.

این هم دو صحنه از این مجلس رقص که از روی تصاویری که به صورت مستقیم از تلویزیون چین پخش می شد، موفق به عکس گرفتن شدم تا بگوئیم ابتذال این مراسم تا چه حد بوده است :

"محمد دبوق" مستند ساز لبنانی به همت شبکه المنار لبنان مستندی ۱۰ قسمتی ساخته که همین روزها نیز در شبکه المنار در حال پخش است ولی نسخه اصلی آن توسط بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس خریداری شد تا ایرانیان که روزی حضور پربار امام را در بین خود احساس کرده اند اکنون از نور مشعل فروزانی که در این فیلم به نمایش گذاشته شده بی بهره نمانند و حسرت نخورند که چرا ما برای ساختن چنین مستند جامعی اقدام نکردیم.

نشان دادن زوایای مختلف زندگی و تفکر ناب بت شکن قرن بیستم از اجداد آن حضرت تا رحلت و رهبری آیت الله خامنه ای با شیوه ای جذاب و تیزبینانه در این مستند شگفت آور انجام شده است.

مستند ساز لبنانی تصاویر فراونی را در این مجموعه به نمایش گذاشته که برای اولین بار نشان داده می شود و پیش از این هیچ کس چنین تصاویر بکر و تحلیل جامع تصویری از زندگی امام و تاریخ ایران و انقلاب اسلامی ندیده است.   

هر آنکس که این مجموعه بی نظیر را به صورت کامل دیده است نکته ای مهم ذهنش را مشغول ساخته که پس متولیان فرهنگی کشور، خصوصا صدا و سیمای جمهوری اسلامی تا کنون چه می کرده اند؟

اکثر تصاویر آرشیوی و افرادی که بیشترین اطلاعات خود در مورد حضرت امام در برهه های گوناگون را در این مجموعه مطرح کرده اند در ایران هستند اما نه تنها صدا و سیمای ما به سراغ آنها نرفت بلکه بودجه های کلانی در طول این سالها صرف شناساندن امام به نسل های بعدی شد که هیچ ثمره ویژه ای در بر نداشت؛ بلکه تنها گزارش عملکردهایی بود که روانه نهادهای ذیربط می شد که ما برای امام چه و چه کرده ایم اما چه سود؟!

"المنار" اکنون کاری کرده که کافی است یک نسل سومی اندکی از وقت خود را به دیدن این مستند بگذراند تا با قسمت اعظمی از شخصیت منحصر به فرد بت شکنی که تاریخ ایران و بلکه تاریخ اسلام را متحول کرد، آشنا گردد و شیفته او گردد.

صد درود به "المنار" که این غیرت و انگیزه را برای تولید چنین اثر منحصر به فردی از خود نشان داد چون اگر به آقایان مسئول ما بود شاید اگر صد سال هم سالگرد رحلت امام را برگزار می کردند به فکر چنین کار عظیمی نمی افتادند چون اساسا مسئولان ما در رسانه های گروهی عادت کرده اند که فقط در زمان رحلت امام یا فرارسیدن سالگرد یکی از حوادث تاریخی که امام در آن نقش کلیدی داشته، یاد او را زنده کنند.

این نکته را نیز نباید از ذهن دور داشت که صدا و سیمای ما حتی برای زنده کردن یاد امام نیز تنها به ارائه کلیاتی از تفکر امام بسنده کرده است نه اندیشه ناب و انقلابی آن حضرت.

حتی اخیرا تذکر جدی یکی از نمایندگان مجلس ما را نیز به خود آورد که چرا سرود وحدت آفرینی که در آن انقلاب حضرت امام به شکلی به یاد ماندنی به نمایش در می آمد از ابتدای موسیقی اخبار حذف شده است.

گاهی به این می اندیشم که آیا به این زودی امام در ایران فراموش شده است اما به خود نهیبی می زنم که امام و اندیشه او در فرزندان راستینش و در برخی کسانی که او را حتی به درستی درک نکرده اند، زنده است ولی مسئولان چطور؟

هیچ دقت کرده اید که صدا و سیمای جمهوری اسلامی در همین سالگرد امام به جز پخش چند کلیپ و قسمت های از سخنان امام دیگر برای او چه کرده است؟!

خبرنگارانی را سراغ دارم که تازه چند روز مانده به سالگرد امام به این فکر افتاده اند که چند مصاحبه بگیرند تا مردم با شخصیت امام آشنا شوند و البته وزارت خارجه و سایر دستگاه ها نیز همینطور.

همایش های پرطمطراق درباره اندیشه امام با هزینه های میلیونی برگزار می شود و سالانه هزاران میهمان خارجی به ایران می آیند اما واقعا چقدر تفکر ناب حضرت امام شناسانده شده است؟!

مسئولان کشورمان در عرصه های مختلف از مسائل اقتصادی گرفته تا سیاست خارجی در عمل چقدر به آرمانهای متعالی روح الله پایبند بوده اند که اکنون داعیه پاسداری از اندیشه امام را دارند؟

قطعا حرکت انقلابی برای شناساندن ابعاد عظیم شخصیتی حضرت روح الله نیازمند تجدید نظری جدی است که بنیاد حفظ آثار به همت جمعی از فرزندان انقلابی که پیش از این در فرهنگسرای پایداری خدمت می کرده اند، با خریداری و ارائه مستند بی نظیر روح الله شروع خوبی در این زمینه داشته اند اما هنوز خیلی کار داریم.

چرا که اولا توزیع این مجموعه بی نظیر باید بهترین نحو ممکن در بین اقشار مختلف مردم صورت گیرد و ثانیا کار برای شناساندن ابعاد وجودی و عظیم حضرت امام نباید به مقاطعی خاص و تولید چند اثر محدود گردد.

البته ظاهرا موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره) متولی این امر است اما صد حیف که نه تنها انگیزه ای انقلابی و پیگیر در این زمینه در آنان دیده نمی شود بلکه حتی جامعه شناسی درستی از طیف های مختلف جهان اسلام برای شناساندن هر چه بهتر اندیشه های ناب و انقلابی امام ندارند.

آنان در این سالها به صرف هزینه های هنگفت برای تولید آثاری کلیشه ای که تبلیغات درستی نیز برای آن صورت نمی گیرد، بسنده کرده اند و حیتی کاری کرده اند که ترویج و تبلیغ این آثار نیز تنها در انحصار خود آنان باقی بماند.

به یاد دارم که آنان نیز نرم افزاری از صحیفه حضرت امام و اشعار و سایر موارد تولید کردند که قیمتی چند هزار تومانی برای آن مشخص کردند که افراد عادی چنین پولی برای آن نپرداختند و حتی ادارات و نهادهایی که آن نرم افزار را خریداری کردند متوجه شدند که موسسه تنظیم و نشر آثار امام از لحاظ فنی اقدامی بر روی این نرم افزار انجام داده که نمی توان از آن کپی برداری کرد.

آنان از این غافلند که تنها همین آشنایی مردم دنیا با اندیشه ناب امام می تواند گام بلندی در صدور انقلاب اسلامی که از آرمانهای متعالی حضرت روح الله بود، باشد.

والسلام علی من التبع الهدی

* نکته : "مستند روح الله" را می توانید به وسیله تماس با شماره تلفن های 88750065 - 88759600 (بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس) تهیه کنید.

درست است که ایران تنها کشور جهان می باشد که کمربند حفاظتی آن در دست اقوام و طوایف است اما همین اقوام و مذاهب مختلف کشور هستند که تمدن بزرگ ایران اسلامی را تعریف می کنند.

در روزهای اخیر پس از چاپ کاریکاتوری در یکی از روزنامه ها، به صورت طبیعی اعتراضاتی از سوی آذری زبان های کشورمان صورت گرفت اما ادامه این جریان پس از توقیف آن روزنامه و دستگیری دو عامل چاپ کاریکاتور بسیار مشکوک به نظر می رسد.

جالب توجه آن که نه تنها اپوزیسیون و ضدانقلاب خارج از کشور از روز گذشته، همچون دفعات پیشین با ذوق زدگی فراوان - با پخش مکرر سرودهای حماسی و مصاحبه تلفنی با افرادی که ادعا می کنند از ایران با آنها تماس گرفته اند- خبر از سقوط نظام جمهوری اسلامی تا چند روز آینده می دهند، بلکه تجزیه طلبانی که بارها طعم تلخ شکست را چشیده اند نیز به شدت در حال دست و پا زدن هستند تا شاید بتوانند از غفلت یک روزنامه بهره خود را ببرند. 

در این راستا آنان حتی از ابزارهای دم دستی همچون "اس ام اس" نیز بهره گرفته و تلاش دارند تا خودشان این روزها طنز های مربوط به آذری زبانها را رواج داده و این گونه جلوه دهند که فارس ها با آنان دشمنند ! و علی رغم آن که قطعا تجزیه طلبان همیشه ناکام هر چه دست و پا بزنند، این بار نیز ناکام خواهند ماند؛ اما باز هم باید هوشیار بود.

نکته دیگر این که ضد انقلاب سعی دارد اینگونه القا کند که دامنه اعتراضات به سایر شهرهای کشور؛ از تهران گرفته تا شیراز و اصفهان نیز کشیده شده و تجمع های صنفی دانشگاه ها را نیز به جریان خود یعنی جریان براندازی نظام منتسب می کنند.

ولی سوالی که باقی می ماند این است که چرا در شرایطی که کشور نیاز به اتحاد بیش از پیش در مقابل توطئه های مختلف بیگانگان را دارد، برخی گروه ها و جریانات شکست خورده سیاسی که ۱۶سال گذشته با جعل گفتمان های کاذب، به سربازگیری از دانشگاه ها و موج سواری بر روی افکار عمومی پرداخته بودند، اینک حیات و اعتبار خود را در دامن زدن به مطالبات قومی و منطقه ای جستجو می کنند؟

احزابی که چندین سال مناصب کلیدی قدرت را در دست داشتند، اینک برای به دست آوردن مجدد قدرت چاره ای جز دمیدن در کالبد مطالبات فرو خفته قومی ندارد، مطالباتی که ریشه آن را باید در برنامه های استعماری دولت های غربی جستجو کرد.

اما به هر حال چه آنان و چه همه کسانی که خواب پریشان نابودی نظام اسلامی و ملت غیورش را در سر می پرورانند باید بدانند که وضعیت جغرافیایی و قومیتی جمهوری اسلامی ایران به گونه ای شکل گرفته است که هیچ نیروی گریز از مرکزی در میان آنان وجود ندارد.

در مناطق سیستان و بلوچستان که قوم بلوچ ساکن هستند به دلیل مجاورت با بلوچستان پاکستان هیچگاه در معرض حرکت گریز از مرکز قرار نداشته اند و اگر تمایلی به الحاق بوده، از طرف قوم پاکستانی ابراز گردیده است.

این واقعیت مهم و کلیدی که از نظر بسیاری از نیروهای سیاسی مورد غفلت واقع شده در استان های آذری زبان هم جاری است و سال هاست که قاطبه مردم کشور آذربایجان خواهان الحاق به مام میهن و کشور وسیع، قدرتمند و ثروتمند ایران هستند.

این قصه در مناطق سنی نشین جنوب خراسان و مناطق هم مرز با کشور افغانستان و استان هرات بارها تکرار شده و فراموش نکرده ایم تظاهرات صدها هزار افغانی در سالهای گذشته را که خواهان الحاق به جمهوری اسلامی ایران بودند و این واقعیت غیر قابل انکار در دیگر مناطق ترکمن نشین، کرد نشین، طوایف لر و عرب نیز تکرار می شود.

چرا که با توجه به جایگاه جمهوری اسلامی ایران در منطقه خاورمیانه که تبدیل به موقعیتی بی بدیل و رشک برانگیز گردیده، دیگر هیچ قوم و طایفه ای نمی خواهد خود را جدای از این قدرت بزرگ تعریف نماید و اگر هویت و جایگاهی هم دست و پا می کنند باید در زیر سایه اقتدار و عظمت تاریخی این قدرت یگانه و تاریخی جستجو نمایند.

پس قطعا خواب پیاده شدن الگوهای تجربه شده فروپاشی در سایر کشورها در ایران از هیچ موقعیت و جایگاهی برخوردار نیست چرا که خمینی کبیر معمار این نظام الهی، پایه های اقتدار و مولفه های امنیت ملی کشورمان را بر دوش صاحبان اصلی این آب و خاک نهاده است و کمربند حفاظتی آن را نیز به دست اقوام و طوایف بیدار دل و غیرتمندی نهاده که سالها به عنوان دیده بانان امین کشور، در مقابل هر تحرک بیگانگان و تجزیه طلبان هوشیار و آماده اند.